Υποδείγματα Συγγραφής Περιλήψεων

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΙΧΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ, ΩΣ ΜΕΣΟ ΕΚΦΡ ΑΣΗΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

Βασιλική Γεωργουσοπούλου¹, Ευφροσύνη Βλαχιώτη², Παντελής Περδικάρης³, Αθανάσιος Γκουτζιβελάκης⁴, Αγγελική Δερδεμέζη⁵, Βασιλική Μάτζιου⁶
1. Νοσηλεύτρια, MSc, PhD(c), Μονάδα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδους Διαβήτη, Α
Παιδιατρική Κλινική ΕΚΠΑ, Γ.Ν. Παίδων «η Αγία Σοφία», Αθήνα
2. Νοσηλεύτρια, MSc, PhD, Διευθύντρια Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, Γ.Ν. Παίδων «η Αγία Σοφία», Αθήνα
3. Επίκουρος Καθηγητής Παιδιατρικής, Τμήμα Νοσηλευτικής Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Σπάρτη
4. Νοσηλευτής, MSc, Διευθυντής Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, Π.Γ.Ν Αλεξανδρούπολης
5. Νοσηλεύτρια, MSc, PhD, Γραφείο Τομεαρχών, Γ.Ν. Παίδων «η Αγία Σοφία», Αθήνα
6. Καθηγήτρια Παιδιατρικής Νοσηλευτικής ΕΚΠΑ, Αθήνα

Εισαγωγή: Τα χρόνια νοσήματα επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των παιδιών και της οικογένειάς τους. Το παιδικό ιχνογράφημα αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο ανίχνευσης των συναισθημάτων και των βιωμάτων τα οποία αδυνατούν να εκφράσουν τα παιδιά ενώ παράλληλα μπορεί να περιγράψει στοιχεία της προσωπικότητας τους.

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση του παιδικού ιχνογραφήματος ως εργαλείο παροχής πληροφοριών για τους επαγγελματίες υγείας και ως μέσο διερεύνησης της ύπαρξης ψυχικού τραύματος σε παιδιά με χρόνιο νόσημα.

Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη ασθενών-μαρτύρων στην οποία συμμετείχαν 50 παιδιά και έφηβοι (ασθενείς) από Παιδιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών και 51 παιδιά και έφηβοι (μάρτυρες) σχολείου Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν ένα δέντρο (ενδείξεις ψυχικού τραύματος ή συγκρούσεις), την οικογένεια τους (οικογενειακή κατάσταση, διάθεση, προσαρμογή) και το σπίτι τους (τρόπος ζωής, μητρική φιγούρα).

Αποτελέσματα: Τα νοσηλευόμενα παιδιά (ασθενείς) ήταν με μέσο όρο ηλικίας 11.6 ετών (± SD 3.61 έτη) εκ των οποίων το 50% ήταν αγόρια και το 50% κορίτσια. Τα παιδιά (μάρτυρες) σχολείου ήταν ηλικίας 9.8 ετών (±SD 3.4 έτη) εκ των οποίων το 50% ήταν αγόρια και 50% κορίτσια.

Ως προς το τεστ της οικογένειας, τα παιδιά με χρόνιο νόσημα συμπεριέλαβαν τον ήλιο καθώς και χαμογελαστά πρόσωπα στη ζωγραφιά τους σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με τα υγιή παιδιά (42% έναντι 0.7%, p<0.001 και 84% έναντι 48%, p=0.001, αντιστοίχως). Ως προς το τεστ του δέντρου, τα παιδιά με χρόνιο νόσημα περιέλαβαν στη ζωγραφιά τους πουλιά σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με τα υγιή παιδιά (52% έναντι 0.1% p<0.04) ενώ δεν διαπιστώθηκαν διαφορές στο τεστ σπιτιού μεταξύ των δύο ομάδων.

Συμπεράσματα: Το παιδικό ιχνογράφημα αναδεικνύει διαφορές ως προς την ψυχική υγεία και το συναίσθημα των χρονίως πασχόντων σε σχέση με τα υγιή παιδιά. Η βαρύτητα της νόσου και οι επιπλοκές αυτής διαδραματίζουν ρόλο ως προς το βαθμό επηρεασμού της ψυχικής υγείας. Παρά τις δυσχέρειες κατά την ερμηνεία του, το παιδικό ιχνογράφημα αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την αδρή αξιολόγηση της ψυχικής και συναισθηματικής κατάστασης των χρονίων πασχόντων, την ολιστική προσέγγιση του μικρού ασθενούς αλλά και την ποιότητα της ζωή του.

Λέξεις κλειδιά: παιδικό ιχνογράφημα, ποιότητα ζωής, χρόνιο νόσημα, ψυχολογικές επιπτώσεις, οικογένεια

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗΣ

FASTTRACK ΑΠΟΣΩΛΗΝΩΣΗ ΣΕ OFF PUMPBEATING HEART ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ

Βασιλική Μάργαρη ¹, Μαρία Καλαντζή²

1. Νοσηλεύτρια MSc, Μ.Ε.Θ. Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

2. Νοσηλεύτρια MS(c), Μ.Ε.Θ. Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Εισαγωγή: Η φροντίδα των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργεία καρδιάς έχει υποστεί πολλές τροποποιήσεις τα τελευταία έτη διεθνώς. Παλαιότερα η μετεγχειρητική φροντίδα περιελάμβανε μηχανικό αερισμό και υποστήριξη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.) για 1 – 2 εικοσιτετράωρα. Στη σημερινή πραγματικότητα νεότερες τεχνικές δίνουν τη δυνατότητα για ταχύτερη και καλύτερη διαχείριση αυτών των ασθενών.

Σκοπός: Η διερεύνηση των τεχνικών για ταχύτερη αποσωλήνωση των ασθενών σε χειρουργεία πάλλουσας καρδιάς.

Μεθοδολογία: Πρόκειται για περιγραφική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση ερευνητικών μελετών και ανασκοπικών άρθρων στην αγγλική γλώσσα σε διεθνείς βάσεις δεδομένων (ScienceDirect, PubΜed, Scopus), οι οποίες πραγματεύονταν τις νεότερες μεθόδους για ταχύτερη αποσωλήνωση ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργεία πάλλουσας καρδιάς χωρίς τη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας (Off pump Beating Heart).

Αποτελέσματα: Από το 1990 ξεκίνησε η προσέγγιση του θέματος της ταχύτερης αποσωλήνωσης και παράλληλα αποδέσμευσης από το μηχανικό αερισμό καρδιοχειρουργημένων ασθενών χωρίς τη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν πραγματοποιήθηκαν πολλές μελέτες στη διεθνή επιστημονική κοινότητα και πλέον αυτή τη πρακτική αποτελεί βιώσιμη και ασφαλή τακτική έναντι των παραδοσιακών πρωτοκόλλων. Βέβαια ενέχει περιορισμούς, κριτήρια και παραμέτρους που θα πρέπει να ακολουθούνται πιστά για την ασφάλεια των ασθενών. Η νορμοθερμία, η αιμοδυναμική σταθερότητα, ο έλεγχος της αιμορραγίας και των χειρουργικών επιπλοκών, η επαρκής αναλγησία, καθώς και τα ήδη γνωστά κριτήρια αποσωλήνωσης των ασθενών είναι μερικά από αυτά. Η αλλαγή ξεκινάει ίσως και πριν το χειρουργείο, με τον κατάλληλο χειρουργικό και αναισθησιολογικό προγραμματισμό και συνεχίζεται τόσο διεγχειρητικά όσο και μετεγχειρητικά από όλη την διεπιστημονική ομάδα χειρουργών, αναισθησιολόγου, νοσηλευτών και Μ.Ε.Θ.

Συμπεράσματα: Η ταχύτερη αποσωλήνωση των καρδιοχειρουργημένων ασθενών είναι πλέον καθημερινή πρακτική σε πολλά κέντρα στο εξωτερικό. Προσφέρει οφέλη τόσο στους ίδιους τους ασθενείς, όσο και στα νοσηλευτικά ιδρύματα. Μειώνοντας τους δείκτες νοσηρότητας και θνητότητας, καθώς και το νοσοκομειακό κόστος. Αποτελεί στη σημερινή εποχή μία δοκιμασμένη και ασφαλή προσέγγιση με πολλαπλά οφέλη και αρκετές εναλλακτικές μεθόδους εφαρμογής ώστε να επιτυγχάνεται μία ασθενοκεντρική προσέγγιση για κάθε ασθενή ανάλογα με τις ανάγκες και τους περιορισμούς του.

Λέξεις-Κλειδιά: Γρήγορη αποσωλήνωση, Χειρουργεία πάλλουσας καρδιάς, Fast – track αναισθησία

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ (E-POSTER)

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΓΑΛΑΚΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΙΚΟ ΑΕΡΙΣΜΟ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΤΡΑΧΕΙΟΣΤΟΜΙΑ ΣΤΗ ΜΟΝΑΔΑ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ.

Ευτυχία Ξημεράκη¹, Αθηνά Πατελάρου², Ηλίας Σαμιώτης³, Χαράλαμπος Μαρκάκης⁴ Μιχαήλ Ζωγραφάκης – Σφακιανάκης⁵

1. Νοσηλεύτρια, MSc, ΜΕΘ Γ.Ν. Ρεθύμνου, Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο

2. Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Νοσηλευτικής, Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο

3. Καρδιολόγος – Εντατικολόγος, Διευθυντής ΜΕΘ, Γ.Ν. Ρεθύμνου

4. Παθολόγος – Εντατικολόγος, Συντονιστής Διευθυντής ΜΕΘ, Γ.Ν. Ρεθύμνου

5. Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Νοσηλευτικής, Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο

Εισαγωγή: Ενώ οι περισσότεροι ασθενείς απογαλακτίζονται εύκολα από τον αναπνευστήρα, εντούτοις σε ποσοστό 5-10% χρειάζονται παρατεταμένο μηχανικό αερισμό και υποβάλλονται σε διενέργεια τραχειοστομίας.

Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τη διαδικασία επιτυχούς απογαλακτισμού σε τραχειοτομημένους ασθενείς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).

Μεθοδολογία: Διεξήχθη αναδρομική μελέτη κοόρτης. Πραγματοποιήθηκε συλλογή δεδομένων από αρχεία 85 ενηλίκων ασθενών που υπεβλήθησαν σε τραχειοστομία κατά τη νοσηλεία τους στη ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου, από το 2016-2020. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε φόρμα καταγραφής δημογραφικών, κλινικών δεδομένων και η κλίμακα αξιολόγησης απογαλακτισμού από μηχανικό αερισμό (VIS) με καταγραφή 1ης, 5ηςκαι 10ης ημέρας από τη διενέργεια τραχειοστομίας. Η ανάλυση των δεδομένων της μελέτης έγινε με τη χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS (IBMCorp. 2019, IBM SPSS Statistics for Windows, v.26.0, Armonk, NY: IBMCorp.).

Αποτελέσματα: Το συνολικό ποσοστό ασθενών που απογαλακτίστηκε επιτυχώς ήταν 40%. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 68 έτη και 72,9% ήταν άνδρες. Οι ασθενείς με επιτυχή απογαλακτισμό είχαν σημαντικά χαμηλότερη βαθμολογία με δείκτη συννοσηρότητας CHARLSON (3,7 έναντι 5,0), διάρκεια μηχανικού αερισμού (20,4 έναντι 39,8 ημέρες), συχνότητα εμφάνισης σηψαιμίας (17,6% έναντι 47,1%, p=0,005), βαθμολογία στο άθροισμα θετικών καλλιεργειών (0-3) (p=0,043). Οι ασθενείς με επιτυχή απογαλακτισμό βρέθηκαν με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα δείκτη VIS 5ης (66,6 έναντι 33,0) και 10ης ημέρας (79,8 έναντι 34,7). Οι ημέρες παραμονής στη ΜΕΘ αυξάνονται σημαντικά με την παρουσία μεταγγίσεων αλλά και όσο αυξάνονταν οι ασκοί μεταγγίσεων καθώς και της σηψαιμίας. Επίσης, συσχετίστηκαν θετικά με τη βαθμολογία στο άθροισμα θετικών καλλιεργειών (0-3), διάρκεια μηχανικού αερισμού και με χαμηλότερη βαθμολογία του VIS5ης (rho=-0,337, p=0,002) και 10ης ημέρας (rho=-0,295, p=0,012). Όσον αφορά το προγνωστικό μοντέλο VIS, 5η και 10η ημέρα, διαπιστώνεται σημαντική μείωση του μέσου αριθμού ημερών μηχανικού αερισμού κατά μήκος των 5 κατηγοριών του VIS με αύξηση του score. Τέλος, μέσω παλινδρόμησης Cox, προγνωστικοί παράγοντες ως προς την έκβαση του απογαλακτισμού, εκτιμήθηκαν οι πολλαπλές παθήσεις και η διάρκεια μηχανικού αερισμού, με κάθε επιπλέον πάθηση και ημέρας μηχανικού αερισμού να προσδίδει σημαντικά μικρότερη πιθανότητα για έναν επιτυχή απογαλακτισμό.

Συμπεράσματα: Διαπιστώθηκαν παράγοντες που επηρεάζουν την έκβαση του απογαλακτισμού. Επιπλέον, επιβεβαιώθηκε η αξία του προγνωστικού μοντέλου VIS στη ΜΕΘ του ΓΝ Ρεθύμνου.

Λέξεις – Κλειδιά: Απογαλακτισμός, μηχανικός αερισμός, παρατεταμένος μηχανικός αερισμός